غزل ۴۷۲۶ - در سینه های تنگ بود آه بیشتر

در سینه های تنگ بود آه بیشتر
یوسف کند طلوع ازین چاه بیشتر ۱

چندان که عشق راهزنی بیش می کند
رو می نهند خلق به این راه بیشتر ۲

شب زنده دارباش که آب حیات فیض
دلهای شب بود ز سحرگاه بیشتر ۳

زنگار روی آینه رامی کند سیاه
کلفت رسد به مردم آگاه بیشتر ۴

از خود سبک برآ که درین کهنه آسیا
سختی به دانه می رسد از کاه بیشتر ۵

درمطلب بلند به سختی توان رسید
درکوه پیچ و تاب خورد راه بیشتر ۶

دارد نظر به خانه خرابان همیشه عشق
ویرانه فیض می برد از ماه بیشتر ۷

هر کس که در جبلت او نیست زادگی
تغییر وضع می کند از جاه بیشتر ۸

صائب ز آفتاب فزون فیض می برد
هرچند می خورد دل خود ماه بیشتر ۹