غزل ۴۷۴۵ - از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار
این آینه را در بغل از آه نگه دار ۱

شب را اگر از مرده دلی زنده نداری
جهدی کن و دامان سحر گاه نگه دار ۲

از آه بود راهی اگر هست به مقصود
گو رشته جان پاره شود آه نگه دار ۳

چون سنگ نشان راهی اگر طی ننمایی
دردامن خود پا بشکن، راه نگه دار ۴

گامی نتوان یافت درین بادیه بی چاه
زنهار عنان دل آگاه نگه دار ۵

زان پیش که مجروح کند خارندامت
دست از گل این باغچه کوتاه نگاه دار ۶

در بیخبری صرف مکن عمر گرامی
ته شیشه ای از بهر سحرگاه نگه دار ۷

سر رشته حق در همه حالی مده از دست
درخواب گران نیز سر راه نگه دار ۸

از چاه به بازار بود جلوه یوسف
زنهار که اسرا خود از چاه نگه دار ۹

هر چند درین بادیه خضرست دلیلت
دامان دل ای رهرو آگاه نگه دار ۱۰

صائب اگر از سینه سیاهی نزدایی
باری چو کلف پرده آن ماه نگه دار ۱۱