هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر عشقی ناکام و انتظاری طولانی است. شاعر از بی‌وفایی معشوق و عدم تحقق وعده‌هایش می‌نالد، اما همچنان در دام عشق او اسیر است. تصاویری مانند گل نچیده، نسیم برنگشته و عندلیب ناشنیده، همه نمادهای انتظار و دل‌تنگی هستند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و ناامیدی در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.

غزل ۴۸۱۳ - بالا نکرده ساعد او راحیا هنوز

بالا نکرده ساعد او راحیا هنوز
بیعت نکرده است به دستش حنا هنوز ۱

آواز عندلیب به گوشش نخورده است
برگرد او نگشته نسیم صبا هنوز ۲

در غنچه است جلوه گلزار شو خیش
دستش گلی نچیده ز رنگ حنا هنوز ۳

گل عیب بیوفایی خود را علاج کرد
نشنیده است عهد تو بوی وفا هنوز ۴

صدبار چین ابروی او داد رخصتم
من سر نمی کشم ز کمند وفا هنوز ۵

ای دیده از غبار ره او چه دیده ای
در پرده است خاصیت توتیا هنوز ۶

صائب هزار قاصد یأس آمد و گذشت
چون برق می پرد به رهش چشم ما هنوز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸۱۲ - بر شیشه و پیاله ظفر یافت دست ما
گوهر بعدی:غزل ۴۸۱۴ - از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.