غزل ۴۸۳۶ - سر گرانیهای او رااز من حیران مپرس

سر گرانیهای او رااز من حیران مپرس
وزن کوه قاف را از پله میزان مپرس ۱

ذکر وحشت، داغ وحشت دیدگان راناخن است
یوسف بی جرم رااز چاه و از زندان مپرس ۲

شور بحر از لوح کشتی می توان چون آب خواند
در دل صد پاره ما بنگر از طوفان مپرس ۳

از سیاهی می شود سر رشته گفتار گم
زینهار از تیرگیهای شب هجران مپرس ۴

چشم و زلف و قامت آن آفت جان راببین
عاشقان را از دل واز دین واز ایمان مپرس ۵

ازهدف تیر هوایی را نمی باشد خبر
خانه بردوشان غربت را زخان ومان مپرس ۶

گردباد وادی حیرت ز منزل غافل است
راه کوی لیلی از مجنون سرگردان مپرس ۷

از مروت نیست آزردن دل بیمار را
چون نداری چاره ای، از درد بی درمان مپرس ۸

برنمی آید صدا از شیشه چون شد توتیا
ازدل ماسرگذشت سختی دوران مپرس ۹

نیست صائب زاهد بی مغز را از دل خبر
از حباب پوچ حال گوهر غلطان مپرس ۱۰