غزل ۴۸۵۸ - از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

از تماشای پریشان جهان دلگیر باش
واله یک نقش چو آیینه تصویر باش ۱

چو تو بیرون آمدی از بند و زندان لباس
سر به سر روی زمین گوخار دامنگیر باش ۲

خصم روگردان چو شد از زخم او ایمن مشو
واقف پشت کمان بیش از دم شمشیر باش ۳

رزق صرصر می شود آخر چراغ عاریت
از فروغ فروزان همچو چشم شیر باش ۴

شیر خالص می شود هر خون که اینجا می خوری
چند روزی صبر کن میراب جوی شیر باش ۵

از حدیث راست رو گردان مشوچون بیدلان
چون هدف ثابت قدم در رهگذار تیر باش ۶

سیر چشمی هر که را دادند نعمتها ازاوست
گر تو عاشق نعمتی جویای چشم سیر باش ۷

تا بخندد بر رخت پیشانی منزل چو صبح
هم به همت، هم به دست و پای در شبگیر باش ۸

از گرفتاری مشو غافل در ایام نشاط
گر به گلشن می روی چون آب با زنجیر باش ۹

تا چو خضر نیک پی از زندگانی برخوری
هر کجا افتاده ای بینی پی تعمیر باش ۱۰

مرد نیرنگ خزان و نوبهاران نیستی
در بساط خاک، صائب غنچه تصویر باش ۱۱