هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به مضامین عرفانی و اخلاقی میپردازد. شاعر از مینوشی و میخانه به عنوان نمادهای عرفانی استفاده کرده و بر آشنایی با حقایق درونی تأکید دارد. همچنین، از بینایی حقیقت، دوری از چشمبدبینی، رحم و مهربانی، و تفکر در اعمال سخن میگوید. در پایان، به گریههای عاشقانه و مستانه اشاره میکند که نشاندهندهی حالات عرفانی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند مینوشی و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا گمراهکننده باشد.
غزل ۴۸۶۵ - روشناس اهل مشرب چون در میخانه باش
روشناس اهل مشرب چون در میخانه باش
آشناتر با می از خط لب پیمانه باش ۱
دیده بانی رابه بلبل داد آخر باغبان
چشم بدبینی ببند و چشم صاحب خانه باش ۲
در غبار خط نهان شد خال، رحمی پیش گیر
دام را در خاک چون کردی به فکر دانه باش ۳
صائب امشب نوبت افسانه مژگان اوست
چشم اگر داری به فکر گریه مستانه باش ۴
آشناتر با می از خط لب پیمانه باش ۱
دیده بانی رابه بلبل داد آخر باغبان
چشم بدبینی ببند و چشم صاحب خانه باش ۲
در غبار خط نهان شد خال، رحمی پیش گیر
دام را در خاک چون کردی به فکر دانه باش ۳
صائب امشب نوبت افسانه مژگان اوست
چشم اگر داری به فکر گریه مستانه باش ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۸۶۴ - چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش
گوهر بعدی:غزل ۴۸۶۶ - درگلستان بلبل و در انجمن پروانه باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
