هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، گذرایی زندگی، و تقابل نور و تاریکی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند گل، شمع، پروانه، و خاکستر برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۴۸۹۷ - در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش
حلقه فتراک طاووس است از بال و پرش ۱

هرکه دارد خرده خود از نواسنجان دریغ
همچو گل در هفته ای می ریزد از هم دفترش ۲

چون سبو هرکس کند، بالین زدست خشک خویش
ازشراب لاله گون ریزند گل دربسترش ۳

شمع من در هر که آتش می زند پروانه وار
رنگ عشق تازه ای می ریزد ازخاکسترش ۴

روزن آهی شود هرموی براندام او
هرکه باشد عود خام آرزو در مجمرش ۵

سوخت هرکس را که داغ آتشین رخساره ای
پرده دار اخگر خورشید شد خاکسترش ۶

گر چنین از زنگ می آید برون آیینه ام
چشم می بازد به اندک فرصتی روشنگرش ۷

می کند چون موی آتشدیده مشق پیچ و تاب
رشته زنار ازشرم میان لاغرش ۸

بیضه اسلام گردید آن سنگین ز خط
همچنان صلب است دربیداد چشم کافرش ۹

دولت دنیا نگردد جمع صائب با حضور
شمع می لرزد تمام شب به زرین افسرش ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸۹۶ - خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش
گوهر بعدی:غزل ۴۸۹۸ - هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.