هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر دردها و رنجهای انسان در زندگی است. شاعر از زنجیرهای زندگی، بیوفایی دنیا، و دردهای درونی سخن میگوید و توصیه میکند که با صبر و استواری از این مشکلات گذر کنیم. همچنین، او به پنهان کردن دردها و حفظ اسرار درونی اشاره دارد و از خواننده میخواهد در برابر سختیها مقاومت کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای خوانندگان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۴۹۰۷ - باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
پای در زنجیر داری، چشم ازروزن بپوش ۱
پوست چون کرباس برتن می درد زور جنون
ناصح بی درد می گوید که پیراهن بپوش ۲
شبنم گستاخ رابنگر چه برد از بوستان
ازوفای لاله رویان دیده روشن بپوش ۳
درغبار دل نهانم چون چراغ آسیا
گرغبار آلود باشد حرف من،برمن بپوس ۴
باسبکروحان بهار زندگی را بگذران
چشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش ۵
جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک است
از دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش ۶
خلوت عشق است و صد غماز صائب درکمین
رخنه در را ببند و دیده روزن بپوش ۷
پای در زنجیر داری، چشم ازروزن بپوش ۱
پوست چون کرباس برتن می درد زور جنون
ناصح بی درد می گوید که پیراهن بپوش ۲
شبنم گستاخ رابنگر چه برد از بوستان
ازوفای لاله رویان دیده روشن بپوش ۳
درغبار دل نهانم چون چراغ آسیا
گرغبار آلود باشد حرف من،برمن بپوس ۴
باسبکروحان بهار زندگی را بگذران
چشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش ۵
جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک است
از دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش ۶
خلوت عشق است و صد غماز صائب درکمین
رخنه در را ببند و دیده روزن بپوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۰۶ - میکند جان درتن امید، لعل باده نوش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.