هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از لحظات خوشی که با یاد معشوق و شراب ناب داشته سخن میگوید، اما سپس از توبه و دوری از این لذات میگوید. او به عرفان و شهادت اشاره میکند و از تاریکیهای زندگی و روشناییهای معنوی مینویسد. مهتاب و شبگردی نیز به عنوان نمادهایی از زیبایی و رنج در متن حضور دارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم توبه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۴۹۰۹ - می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
داشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش ۱
درخمار باده آب سرد، آب زندگی است
توبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش ۲
بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیست
غیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش ۳
می کند روشن دل تاریک را موی سفید
بهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش ۴
زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده ام
می کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش ۵
داشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش ۱
درخمار باده آب سرد، آب زندگی است
توبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش ۲
بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیست
غیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش ۳
می کند روشن دل تاریک را موی سفید
بهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش ۴
زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده ام
می کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۱۰ - می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.