خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از لحظات خوشی که با یاد معشوق و شراب ناب داشته سخن میگوید، اما سپس از توبه و دوری از این لذات میگوید. او به عرفان و شهادت اشاره میکند و از تاریکیهای زندگی و روشناییهای معنوی مینویسد. مهتاب و شبگردی نیز به عنوان نمادهایی از زیبایی و رنج در متن حضور دارند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم توبه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۴۹۰۹ - می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
داشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش ۱
درخمار باده آب سرد، آب زندگی است
توبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش ۲
بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیست
غیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش ۳
می کند روشن دل تاریک را موی سفید
بهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش ۴
زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده ام
می کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش ۵
داشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش ۱
درخمار باده آب سرد، آب زندگی است
توبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش ۲
بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیست
غیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش ۳
می کند روشن دل تاریک را موی سفید
بهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش ۴
زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده ام
می کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۱۰ - می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
