هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند دوری از دنیاپرستی، ارزش تلاش و اعتبار واقعی، بخشش و زکات، و پرهیز از خودنمایی میپردازد. شاعر تأکید میکند که نباید مال و مقام دنیوی را بر ارزشهای اخلاقی و معنوی ترجیح داد و از خواننده میخواهد به جای تظاهر، به اصلاح درون بپردازد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و اجتماعی آن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۵۰۶۶ - چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش
چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش
محضر مکن درست به خون حلال خویش ۱
تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟
یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش ۲
معراج اعتبار مقام قرار نیست
چون آفتاب سعی مکن درزوال خویش ۳
از عالم وجود سبکبار می رود
پیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش ۴
یوسف ز کاروان تو غارت رسیده ای است
معمور کن جهان ز زکات جمال خویش ۵
آفت کم است مردم پوشیده حال را
صائب برون میار سر از زیر بال خویش ۶
محضر مکن درست به خون حلال خویش ۱
تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟
یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش ۲
معراج اعتبار مقام قرار نیست
چون آفتاب سعی مکن درزوال خویش ۳
از عالم وجود سبکبار می رود
پیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش ۴
یوسف ز کاروان تو غارت رسیده ای است
معمور کن جهان ز زکات جمال خویش ۵
آفت کم است مردم پوشیده حال را
صائب برون میار سر از زیر بال خویش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۶۵ - سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۶۷ - دلدارماست محو خط مشکفام خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.