هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از اهمیت حفظ آبرو و عزت نفس سخن میگوید و تأکید میکند که آبروی از دسترفته باز نمیگردد. او از ناامیدی در رسیدن به آرزوها، بیوفایی عمر و زمانه، و رنجهای روحی خود میگوید. همچنین، احساس درماندگی و تنهایی را بیان میکند و از این که دیگران او را درک نمیکنند، شکایت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، مانند حفظ آبرو، ناامیدی، و تنهایی، برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. این موضوعات نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارند که معمولاً در سنین پایینتر کمتر وجود دارد.
غزل ۵۰۷۶ - سیراب درمحیط شدم ز آبروی خویش
سیراب درمحیط شدم ز آبروی خویش
در پای خم زدست ندادم سبوی خویش ۱
درحفظ آبرو ز گهر باش سخت تر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش ۲
خاک مراد خلق شود آستانه اش
هرکس که بگذرد ز سر آرزوی خویش ۳
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ وبوی خویش ۴
ازمهلت زمانه دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش ۵
دایم ز گفتگوی حق آزار می کشم
درمانده ام چون عنبر سارا به بوی خویش ۶
صائب نشان به عالم خویشم نمی دهند
چندان که می کنم زکسان جستجوی خویش ۷
در پای خم زدست ندادم سبوی خویش ۱
درحفظ آبرو ز گهر باش سخت تر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش ۲
خاک مراد خلق شود آستانه اش
هرکس که بگذرد ز سر آرزوی خویش ۳
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ وبوی خویش ۴
ازمهلت زمانه دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش ۵
دایم ز گفتگوی حق آزار می کشم
درمانده ام چون عنبر سارا به بوی خویش ۶
صائب نشان به عالم خویشم نمی دهند
چندان که می کنم زکسان جستجوی خویش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۷۵ - رستم کسی بود که برآید به خوی خویش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۷۷ - از صحبت افسرده روانان به حذر باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
