غزل ۵۱۶۶ - ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف
شوید غبار عقل زدل چون شراب حرف ۱

غیر ازدهان تنگ سخن آفرین تو
درنقطه کس ندیده نهان یک کتاب حرف ۲

هر حرفی ازدهان تو پیچیده نامه ای است
از بس خورد زتنگی جا هیچ وتاب حرف ۳

شادابی لب تو از آن است کز حجاب
درلعل آتشین تو می گردد آب حرف ۴

گر هوش کوتهی نکند می توان شنید
ازچشمهای شوخ تودر عین خواب حرف ۵

در خوبی تو نیست کسی راسخن،ولی
دارد خط عذار تو باآفتاب حرف ۶

در خامشان شراب سرایت نمی کند
مستی دهد زیاده ز جام شراب حرف ۷

صائب ره صواب خموشی است یکقلم
ورنه بود میان خطا وصواب حرف ۸