غزل ۵۱۷۸ - چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟

چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟
چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق ۱

نیست چون غنچه پیکان دل ماناخن گیر
ورنه چون صبح،دم عقده گشا دارد عشق ۲

گر چه در پرده غیب است نهان خورشیدش
ذره ای چون فلک بی سرو پا دارد عشق ۳

نیست هر آب و زمین قابل تخم شررش
در دل سوختگان نشو و نما دارد عشق ۴

نه همین در دل ما بزم سلیمان چیده است
عالمی در دل هر مور جدا دارد عشق ۵

دامن خاک نگارین شود از جولانش
گرچه از خون جگر پابه حنا دارد عشق ۶

شاخ و برگش بود از عالم امکان بیرون
ریشه هر چند در اندیشه ما دارد عشق ۷

چون فلک دایره بینش خودساز وسیع
تا بدانی که چه مقدار صفا دارد عشق ۸

آسمان موج سرابی است درآن دامن دشت
که من سوخته راآبله پا دارد عشق ۹

چشم خفاش ز خورشید چه بیند صائب
عقل بیچاره چه داند که چها دارد عشق ۱۰