هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند مرگ، زندگی، طبیعت و رابطه انسان با خاک می‌پردازد. شاعر از مرگ به عنوان بخشی از زندگی یاد می‌کند و تأکید دارد که عشق و نشاط حتی در زیر خاک نیز ادامه دارد. همچنین، از طبیعت و نمادهایی مانند دانه، گل و خاک برای بیان مفاهیم عمیق انسانی استفاده شده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر و استعاره‌ها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارند.

غزل ۵۲۱۱ - بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک
آن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک ۱

از دل به مرگ شورمحبت نمی رود
جوش نشاط می زند این خم به زیر خاک ۲

سر سبزی بهار نیرزد به برگریز
خوش وقت دانه ای که شود گم به زیر خاک ۳

دامان خاک کلبه بزار گشته است
مانده است بس که دامن مردم به زیر خاک ۴

درروی خاک گرسنه ای رابگیردست
ازخنده لب مبند چو گندم به زیر خاک ۵

چون سرمه خوردگان نفس خاک تیره است
شد سرمه بس که دیده مردم به زیر خاک ۶

گل می کند زباده گلرنگ زهر خصم
چون دربهار ماند گژدم به زیر خاک ؟ ۷

ازدانه های آبله صائب سبکروان
چون مور می کنند تنعم به زیر خاک ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۲۱۰ - کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک
گوهر بعدی:غزل ۵۲۱۲ - از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.