غزل ۵۲۳۰ - آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ
از جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ ۱

از بس کشید ابر به برتنگ باغ را
میدان خنده بردهن غنچه گشت تنگ ۲

باغ از بنفشه رخسار یوسف است
گردیده از تپانچه اخوان کبود رنگ ۳

بتخانه فرنگ کن از باده مغز را
اکنون که گشت روی زمین صورت فرنگ ۴

مطرب چه حاجت است کسی را که می زند
بر سنگ خاره شیشه ناموس بی درنگ ۵

چون سرو می کند به نظر جلوه گردباد
از بس زدود دامن صحرا ز سینه زنگ ۶

صائب درین دو هفته که گل جوش می زند
چون داغ لاله باده لعلی مده ز چنگ ۷