غزل ۵۲۴۷ - گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال
یکی شده است لب بام و جویبار امسال ۱

خمیر مایه چندین بهار آینده است
زمین ز ابر شد از بس که مایه دار امسال ۲

نکرده راست نفس سرو خوشخرام شود
اگر بلند شود از زمین غبارامسال ۳

چنین که رشته باران ز هم نمی گسلد
دل دو نیم نماند به روزگار امسال ۴

اگر نه صبح قیامت بود شکوفه چرا
نهفته های زمین گشت آشکار امسال ۵

شکوفه همچو ثمر پشت شاخ خم سازد
چنین هجوم کند گر به شاخسار امسال ۶

غریب نیست که زاهد برآید از خشکی
چنین که شد درو دیوار میگسارامسال ۷

ز نوبهار هوا شد چنان به کیفیت
که میکشان شکنند از هوا خمارامسال ۸

ز دست توبه گرفته است جوش لاله و گل
چو برگهای خزان دیده اختیار امسال ۹

به دیده تیغ مرصع نیام می آید
ز جوش لاله و گل تیغ کوهسار امسال ۱۰

بجز گرفتن جام و نظاره ساقی
نمی رود دل ودستم به هیچ کارامسال ۱۱

غنی زآب خمارند میکشان صائب
ز بس هوا ز رطوبت شد آبدار امسال ۱۲