غزل ۵۲۵۱ - قدم برون منه از آستان خانه دل

قدم برون منه از آستان خانه دل
که نقد هر دو جهان است خزانه دل ۱

ز کاسه سر خود فیل مست می گردد
ز خود شراب برآرد زمین خانه دل ۲

سفر به بال و پر موج می کند دریا
ز آه و ناله خویش است تازیانه دل ۳

ز لفظ راه به معنی برند بینایان
و گرنه نیست خط و خال دام و دانه دل ۴

فلک که نقطه پرگار اوست مرکز خاک
جزیره ای است ز دریای بیکرانه دل ۵

فریب کارگشایان روزگار مخور
ببر زآه چراغی به آستانه دل ۶

دو عالمند طلبکار این گهر صائب
فتد به دست که تا گوهر یگانه دل ۷