غزل ۵۲۵۴ - اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

اگر شود زنی بوریا شکر حاصل
شود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل ۱

اگر چه بر سر خوان محیط مهمان است
صدف به کد یمین می کند گهر حاصل ۲

به سالها نشود آنچه حاصل از خلوت
ز پیر میکده گردد به یک نظر حاصل ۳

سفید ساز نظر تابه مدعا برسی
که بی شکوفه نمی گردد این ثمر حاصل ۴

کند جلای وطن عالمی اگر گویم
مرا چه تجربه ها گشت از سفر حاصل ۵

توان ز سختی ایام سرخ رویی یافت
که لعل می شود از کوه واز کمر حاصل ۶

ببند لب ز طمع تا ترا دهند از غیب
گشایشی که نگردد ز هیچ در حاصل ۷

بپوش دیده ز خورشید طلعتان که مرا
نشد ز دیدنشان غیر چشم تر حاصل ۸

بجز ندامت و افسوس و حسرت بسیار
نگشت صائب ازین عمر مختصر حاصل ۹