هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ارزش نام نیک و تلاش برای حفظ آن سخن میگوید، با وجود تمام سختیها و ناامیدیها. او از آزادی و وطن میگوید و از شرمندگی در برابر تلاشهای دیگران. همچنین، از ناامیدی و امیدواری در زندگی خود یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی در شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۵۲۹۴ - بی تن خاکی چو نام نیکمردان زنده ام
بی تن خاکی چو نام نیکمردان زنده ام
سالها شد این لباس عاریت را کنده ام ۱
گر چه برگ من زبان شکر و بار افتادگی است
همچنان از حسن سعی باغبان شرمنده ام ۲
بس که چون یوسف گران بر خاطراخوان شدم
از وطن هرکس مرا آزاد سازد بنده ام ۳
مطلبم زین نعل وارون جز تلاش نام نیست
چون عقیق از نام در ظاهر اگر دل کنده ام ۴
چون قلم تنگ بر من از سیه کاری جهان
نیست جزیک پشت ناخن دستگاه خنده ام ۵
نیست صائب غیر آه نا امیدی خوشه اش
تخم امیدی که من در شوره زار افکنده ام ۶
سالها شد این لباس عاریت را کنده ام ۱
گر چه برگ من زبان شکر و بار افتادگی است
همچنان از حسن سعی باغبان شرمنده ام ۲
بس که چون یوسف گران بر خاطراخوان شدم
از وطن هرکس مرا آزاد سازد بنده ام ۳
مطلبم زین نعل وارون جز تلاش نام نیست
چون عقیق از نام در ظاهر اگر دل کنده ام ۴
چون قلم تنگ بر من از سیه کاری جهان
نیست جزیک پشت ناخن دستگاه خنده ام ۵
نیست صائب غیر آه نا امیدی خوشه اش
تخم امیدی که من در شوره زار افکنده ام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۹۳ - ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده ام
گوهر بعدی:غزل ۵۲۹۵ - مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
