هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناامیدی، تنهایی و رنج‌های زندگی است. او از ویرانی خانه‌اش، بی‌قراری ناشی از عشق، و دشمنی با افسانه‌ها سخن می‌گوید. همچنین، به ناامیدی از طالع بد و امید اندک به بهبودی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، مفاهیمی مانند ناامیدی و رنج نیاز به درک بالاتری از زندگی دارند.

غزل ۵۳۱۴ - بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه ام

بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه ام
جلوه مهتاب سیلاب است درویرانه ام ۱

صبر من از خارخار شوق پا بر جا نماند
ریشه از دندان موران داشت دایم دانه ام ۲

آن سیه روزم خود که در ایام عمر خود ندید
نور را درخواب چشم روزن کاشانه ام ۳

تا شنیدم کز ندیمان حریم خواب اوست
از ته دل تا قیامت دشمن افسانه ام ۴

من کجا و طالع برگرد سر گشتن کجا
شمع چون گل می کند گل می کند پروانه ام ۵

نیست امید برومندی ازین طالع مرا
هم مگر زنگار روزی سبز سازد دانه ام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۳۱۳ - بس که باشد شکوه های آتشین در نامه ام
گوهر بعدی:غزل ۵۳۱۵ - از سواد شهر وحشت می کند دیوانه ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.