غزل ۵۴۵۰ - چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایم

چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایم
شوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم ۱

کس زبان چشم خوبان را نمی داند چو ما
روزگاری این غزالان را شبانی کرده ایم ۲

صد قدم پیش است از ما خاک ره در اعتبار
گرچه در راه تو عمری جانفشانی کرده ایم ۳

سایه ما بر دل یاران گرانی می کند
تا کجا بر خاطر موری گرانی کرده ایم؟ ۴

چون نباشد اول بیداری ما خواب مرگ؟
ما که خواب خویش را در زندگانی کرده ایم ۵

نامرادیهای ما صائب به عالم روشن است
بر مراد خلق دایم زندگانی کرده ایم ۶