هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و دوری از معشوق سخن می‌گوید. او با وجود ناامیدی و درد، همچنان به عشق خود پایبند است و از احساسات عمیق خود می‌گوید. شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند گل، شبنم و آسمان برای بیان احساساتش استفاده می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود سختی‌ها، هنوز امید و عشق در دلش زنده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۵۵۴۶ - اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم
ندارم هیچ اگر در دست دامان شبی دارم ۱

ندارم در بساط آسمان گر اختر سعدی
ز داغ ناامیدی سینه پر کوکبی دارم ۲

شوم با خار و گل یکرنگ ناسازی نمی دانم
درین گلزار چون شبنم دل خوش مشربی دارم ۳

ز دامان اجابت باد کوته دست امیدم
بغیر از ترک مطلب در دعا گر مطلبی دارم ۴

ز فریاد گلو سوزم چو نی معلوم می گردد
که پیوند نهانی بابت شکر لبی دارم ۵

از آن گوی سعادت در خم چوگان من رقصد
که در مد نظر دایم ترنج غبغبی دارم ۶

نباشد چون مسلسل ناله درد آشنای من
که من در دست چون زلف دراز او شبی دارم ۷

مزاج نازک دلدار را فهمیده ام صائب
به انداز زمین بوسش زبرگ گل لبی دارم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۵۴۵ - به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم
گوهر بعدی:غزل ۵۵۴۷ - نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.