هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات غمگینانه و عاشقانه خود سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، تاک، خار، و بلبل، حالات درونی خود را بیان می‌کند. شاعر به عشق، تنهایی، و بی‌اعتباری خود در نظر دیگران اشاره دارد و از تلاش برای حفظ امید و زیبایی در دل سختی‌ها می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم به درک عمیق‌تری از زندگی و عشق نیاز دارند.

غزل ۵۵۶۸ - نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم
اگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم ۱

ز عشق است این که دارم در نظرها شوکت گردون
چو این تیغ از کفم بیرون رود یک قبضه خاکم ۲

ندارم در نظرها اعتبار نقطه سهوی
چه حاصل کز سویدا مرکز پرگار افلاکم؟ ۳

ز خشکی گر چه نی در ناخن من می کند سودا
تهی پایی چو آید بر سر من خار نمناکم ۴

به گرد خاطرم اندیشه رفتن نمی گردد
اگر چه پیش پای سیل افتاده است خاشاکم ۵

از آن با چاکهای سینه خود عشق می بازم
که باشد چون قفس راهی به سوی گل زهر چاکم ۶

من آن صیاد خوش خلقم در این صحرای پر وحشت
که خون صید مشک تر شود در ناف فتراکم ۷

نمی آید گران بر خاطر آزرده بلبل
اگر بر روی گل غلط چو شبنم دیده پاکم ۸

نسازم سبز چون صائب حدیث دشمن خود را؟
که طوطی می شود زنگار در آیینه پاکم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۵۶۷ - غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکم
گوهر بعدی:غزل ۵۵۶۹ - دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.