غزل ۵۶۶۲ - برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم
یک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم ۱

طفل گستاخم و کامم به شکر خو کرده است
بوسه می خواهم و از کنج دهن می خواهم! ۲

خون من لاله و گل نیست که پامال شود
خونبهای خود از آن عهد شکن می خواهم ۳

کربلا گشت زمین یمن از پرتو او
از عقیق لب او خون یمن می خواهم ۴

نیستم از سخن ساده چو طوطی محفوظ
پیچ و تابی به سر زلف سخن می خواهم ۵

روز و شب در طلب سینه صافم صائب
طوطیم، آینه ای بهر سخن می خواهم ۶