غزل ۵۶۹۲ - چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟
بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم ۱

عشق ما را پی کاری به جهان آورده است
ادب این است که مشغول تماشا نشویم ۲

پرده راز بود حرف دلیرانه زدن
با تو گستاخ ازانیم که رسوا نشویم ۳

خون بر هم زدن اوقات بزرگان هدرست
بی حجابانه چو سیلاب به دریا نشویم ۴

عیش ما چون سر ناخن به گشاد گره است
تا نیفتد به گره کار کسی، وا نشویم! ۵

پای پر آبله باشد صدف بحر سراب
بهتر آن است پی عشوه دنیا نشویم ۶

این غزل آن غزل خواجه نظیری است که گفت
تا سر شیشه می وا نشود وانشویم ۷