غزل ۵۶۹۱ - آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم

آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم
آنقدر شور نداریم که دیوانه شویم ۱

چند سرگشته میان حق و باطل باشیم
تا کی از کعبه برآییم و به بتخانه شویم ۲

سنگ بی منت اطفال به وجد آمده است
خوش بهاری است بیایید که دیوانه شویم ۳

چون به سیلاب بلا بر نتوانیم آمد
چاره ای بهتر ازین نیست که ویرانه شویم ۴

سخت بی حاصل و بسیار پریشان حالیم
چشم موری نشود سیر اگر دانه شویم ۵

قسمت روز ازل خانه ما می داند
چه ضرورست که ما بر در هر خانه شویم ۶

ما که در سینه چراغی چو دل خود داریم
چه ضرورست غبار دل پروانه شویم ۷

سیر گل باعث آزادی طفلان شده است
صرفه وقت درین است که دیوانه شویم ۸

رفت بر باد فنا عمر گرامی صائب
بیش ازین در شکن زلف چرا شانه شویم ۹