هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ضعف و ناتوانی خود در انجام کارها سخن میگوید و از تأثیر افکار و احساسات بر عملکردش مینویسد. او از رعشه در دستانش، تهی شدن لبش از شراب، و ناتوانی در حل مشکلات جهانی میگوید. همچنین، به تأثیر افکار معشوق بر خود اشاره کرده و در پایان، از احساس ناتوانی و ضعف در برابر سختیها سخن میراند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات پیچیده شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۵۷۰۳ - ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم
ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم
وگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم ۱
تهی شود به لبم نارسیده رطل گران
ز بس که ریشه دوانده است رعشه در دستم ۲
جدا چودست سبو از سرم نمی گردد
ز بس به فکر تو مانده است زیر سردستم ۳
گره زکار دو عالم گشودن آسان است
نمیرود پی این کار مختصر دستم ۴
کنون که شمع برون آمده است از فانوس
زبال و پر کف خاکستری است در دستم ۵
ز آب گوهر من روی عالمی تازه است
چو خاک اگر چه تهی مانده از گهر دستم ۶
به فکر مور میانی فتاده ام صائب
عجب رگی ز سخن آمده است در دستم ۷
وگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم ۱
تهی شود به لبم نارسیده رطل گران
ز بس که ریشه دوانده است رعشه در دستم ۲
جدا چودست سبو از سرم نمی گردد
ز بس به فکر تو مانده است زیر سردستم ۳
گره زکار دو عالم گشودن آسان است
نمیرود پی این کار مختصر دستم ۴
کنون که شمع برون آمده است از فانوس
زبال و پر کف خاکستری است در دستم ۵
ز آب گوهر من روی عالمی تازه است
چو خاک اگر چه تهی مانده از گهر دستم ۶
به فکر مور میانی فتاده ام صائب
عجب رگی ز سخن آمده است در دستم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۰۲ - ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبم
گوهر بعدی:غزل ۵۷۰۴ - مرا که هست به دل کوه آهن از مردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
