غزل ۵۸۲۲ - آغاز خط مفارقت از یار می کنم

آغاز خط مفارقت از یار می کنم
در نوبهار پشت به گلزار می کنم ۱

حرفی که از لب تو شنیدم چو طوطیان
روزی هزار مرتبه تکرار می کنم ۲

بر دست کار رفته نباشد گرفت و گیر
چون بهله دست در کمر یار می کنم ۳

هرگز به عاشقان نکند چشم نیمخواب
نازی که من به دولت بیدار می کنم ۴

دندان مار را به نمد می توان کشید
چون گل ملایمت به خس و خار می کنم ۵

هر نقش بد که رو دهد، از پاک گوهری
بر خویشتن چو آینه هموار می کنم ۶

آورده ام ز هر دو جهان روی خود به دل
در نقطه سیر گردش پرگار می کنم ۷

سنگین کند زگوش گران بار درد من
صائب به هر که درد خود اظهار می کنم ۸