غزل ۵۸۲۴ - دل را جلا به دیده نمناک می کنم

دل را جلا به دیده نمناک می کنم
آیینه را به دامن تر پاک می کنم ۱

دور نشاط نقطه به پرگار بسته است
سر را به کار حلقه فتراک می کنم ۲

پاس صفای آیینه می دارم از غبار
جان را اگر ز تیغ تو امساک می کنم ۳

بر هر زمین که می رسم، از پیچ و تاب خویش
دامی ز شوق صید تو در خاک می کنم ۴

غافل نیم به مستی ازان قبله دعا
دستی بلند چون شجر تاک می کنم ۵

دارم به اشک بی اثر خود امیدها
با آن که تخم سوخته در خاک می کنم ۶

در باغ بی تو هر قدح خون که می خورم
دست و دهن به دامن گل پاک می کنم ۷

هر چند عاقبت ثمر می ندامت است
خونی به نقد در دل افلاک می کنم ۸

برقی کز اوست سینه ابر بهار چاک
از سادگی نهفته به خاشاک می کنم ۹

صائب ز ضعف تن نفسم می شود تمام
تا چون حباب پیرهنی چاک می کنم ۱۰