هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، بیانگر نگرش عرفانی و فلسفی شاعر به زندگی و جهان است. او از رها کردن تعلقات دنیوی، عشق به حقیقت، و بی‌اعتنایی به ظواهر سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گل، بهار، ابر، و خورشید، مفاهیم عمیقی مانند عشق، زهد، و تسلیم در برابر تقدیر را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.

غزل ۵۸۵۲ - ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایم

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایم
سیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم ۱

چون اهل زهد شاخچه بندی نمی کنیم
ترک عصا و شانه و مسواک کرده ایم ۲

چون ابر هر کجا قدم ما رسیده است
گنج گهر ز آبله در خاک کرده ایم ۳

در سینه کرده ایم نهان راز عشق را
زنجیر برق از خس و خاشاک کرده ایم ۴

ما را نظر به روزن قصر بهشت نیست
تا سر برون ز حلقه فتراک کرده ایم ۵

چون آفتاب اگر چه نداریم لشکری
تسخیر عالم از نظر پاک کرده ایم ۶

سعی از برای رزق مقدر نمی کنیم
ما این عرق ز جبهه خود پاک کرده ایم ۷

نومید نیستیم ز احسان نوبهار
هر چند تخم سوخته در خاک کرده ایم ۸

صائب چرا قبول نگردد دعای ما؟
ما قبله خود از جگر چاک کرده ایم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۸۵۱ - ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۵۳ - ما نقل باده را ز لب جام کرده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.