غزل ۵۸۵۱ - ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم
پندی که داده اند به ما گوش کرده ایم ۱

در آبگینه خانه بینش نشسته ایم
لب را ز حرف بیهده خاموش کرده ایم ۲

گر حنظل سپهر به ساغر فشرده اند
با جبهه گشاده چو گل نوش کرده ایم ۳

دارد چو تاک اگر رگ خامی شراب ما
تقصیر سعی ماست که کم جوش کرده ایم ۴

بر خار خشک اگر نظر ما فتاده است
از یک نگاه، لاله بناگوش کرده ایم ۵

داریم یاد هر که به ما کرده نیکویی
نیکی به هر که کرده فراموش کرده ایم ۶

مگذار دست غیر به گردن رسد ترا
ما صبح را ز آه، سیه پوش کرده ایم ۷

ما را اگر چو خامه ببرند سر، رواست
احباب را به نامه فراموش کرده ایم ۸

صائب حرام باد به ما ذوق گفتگو
گر اینچنین سخن ز کسی گوش کرده ایم ۹