غزل ۵۸۵۸ - ما همچو آفتاب به هر جا رسیده ایم

ما همچو آفتاب به هر جا رسیده ایم
هر کوچه ای که هست به عالم دویده ایم ۱

وحشت کنیم ازان که به خلق است آشنا
ما چون غزال، رام زهر خود رمیده ایم ۲

گر خون عرق کنیم چو خورشید دور نیست
باری که آسمان نکشد ما کشیده ایم ۳

چون میوه پخته گشت گرانی برد ز باغ
ما بار نخل چون ثمر نارسیده ایم ۴

دلهای مرده را ز دمی زنده کرده ایم
هر جا که همچو صبح قیامت دمیده ایم ۵