غزل ۳۱۸۳ - ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی

ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یَعقوبی
خَرخاشی، آشوبی، جان‌‌ها را مَطْلوبی ۱

جانِ جانِ مایی، مَعنیِّ اَسمایی
هستیِّ اشیایی سَر فِتَنهٔ غوغایی ۲

چون جامی دَر خوردم، بَرخیزم، بَرگردم
از شاخِ آن وَرْدَم، گَر سُرخَم، گَر زَردم ۳

یا مَوْلیٰ یا مَوْلیٰ، اَخْبِرْنی عَنْ لَیْلیٰ
لا تُرجِهْ لاتُرجِهْ فَاللَّیْلُ ذا حُبْلیٰ ۴

مَوْلانا مَوْلانا قَد صِرْنا حَیْرانا
غُفْرانًا غُفْرانًا، سُبْحانا سُبْحانا ۵