خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، دعوتی است برای سفر از عالم مادی به عالم معنا. شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، مخاطب را به ترک دنیای ظاهری و حرکت به سوی حقیقت و معنویت تشویق می‌کند. او از مفاهیمی مانند خرابات، شوق، فنا، و سفر معنوی سخن می‌گوید و بر اهمیت همت بلند و پرواز روح تأکید دارد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم
تا روشن است راه خرابات سر کنیم

هر چند نیست قافله در کار شوق را
هویی کشیم و همسفران را خبر کنیم

تا نقش پای گرمروان پیش راه ما
دارد چراغ، این ره تاریک سر کنیم

چون مور در هوای شکر پر برآوریم
بر هم زنیم بال و ز گردون گذر کنیم

شبرنگ روزگار اگر توسنی کند
رامش به تازیانه آه سحر کنیم

بیرون زنیم خیمه ز دارالغرور مصر
چون بوی پیرهن سوی کنعان سفر کنیم

از دودمان شعله بگیریم همتی
پرواز تا به اوج فنا چون شرر کنیم

هر چند رهروان سخن و راه گفته اند
ما راه طی کنیم و سخن مختصر کنیم

کسوت ز آفتاب بگیریم چون مسیح
از خرقه کبود فلک سر بدر کنیم

باد مراد زود نفس گیر می شود
دامن گره به دامن موج خطر کنیم

یا همچو موج بر لب ساحل شویم محو
یا چون حباب سر ز دل بحر بر کنیم

تا می توان به عالم معنی سفر نمود
صائب چرا به عالم صورت سفر کنیم؟

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir