هوش مصنوعی:
در این متن شاعر از جدایی از خود و یادآوری معشوق سخن میگوید. او از عشق، بندگی، آزادی، شادی و رنجهای زندگی مینویسد و به مفاهیمی مانند عشق به طبیعت، مبارزه با دشمنان و لذتهای گذشته اشاره میکند. همچنین، شاعر به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند صید پریزاد در کوه قاف و ارشاد زاهد به میکده پرداخته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'شیرین به خون چو تیشه فرهاد' ممکن است نیاز به دانش ادبی و فرهنگی داشته باشد.
غزل ۵۸۹۱ - از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم
از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم
در کوه قاف صید پریزاد می کنیم ۱
هر قسم بندگی که برآید ز دست ما
نسبت به سرو و سوسن آزاد می کنیم ۲
از اشتیاق بحر چو سیلاب نوبهار
در کوه و دشت ناله و فریاد می کنیم ۳
در شادمانی دل خصم است فتح ما
با خلق در شکست خود امداد می کنیم ۴
از دشمنان دریغ نداریم آب خویش
زهاد را به میکده ارشاد می کنیم ۵
لذت نمانده است در آینده حیات
از عیشهای رفته دلی شاد می کنیم ۶
محسود عالمیم، اگر چه دهان تلخ
شیرین به خون چو تیشه فرهاد می کنیم ۷
چون سایه هما نظر التفات ما
صائب به هر زمین فتد آباد می کنیم ۸
در کوه قاف صید پریزاد می کنیم ۱
هر قسم بندگی که برآید ز دست ما
نسبت به سرو و سوسن آزاد می کنیم ۲
از اشتیاق بحر چو سیلاب نوبهار
در کوه و دشت ناله و فریاد می کنیم ۳
در شادمانی دل خصم است فتح ما
با خلق در شکست خود امداد می کنیم ۴
از دشمنان دریغ نداریم آب خویش
زهاد را به میکده ارشاد می کنیم ۵
لذت نمانده است در آینده حیات
از عیشهای رفته دلی شاد می کنیم ۶
محسود عالمیم، اگر چه دهان تلخ
شیرین به خون چو تیشه فرهاد می کنیم ۷
چون سایه هما نظر التفات ما
صائب به هر زمین فتد آباد می کنیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸۹۰ - آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۹۲ - ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.