غزل ۵۸۹۲ - ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم
چون شعله التفات به هر خس نمی کنیم ۱

خلق ملایم است قبای حریر ما
ما زیب تن ز جامه اطلس نمی کنیم ۲

درگردشیم ما به سر خود چو آفتاب
مانند سایه پیروی کس نمی کنیم ۳

پشت هزار سخت کمان را شکسته ایم
اندیشه از سپهر مقوس نمی کنیم ۴

ما چون سبو ز خانه بدوشان مشربیم
در میکشی ملاحظه از کس نمی کنیم ۵

سیل ار رسد به خانه ما، کوچه می دهیم
ما پیش طاق خانه مقرنس نمی کنیم ۶

ما چون کمان ز خانه بدوشان جرأتیم
چون تیر ازان ز سیر و سفر بس نمی کنیم ۷

بر طعمه خسان که پر از موی منت است
آلوده چنگ حرص چو کرکس نمی کنیم ۸