غزل ۵۹۱۳ - تا روی عرقناک ترا دید نگاهم

تا روی عرقناک ترا دید نگاهم
زد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم ۱

از حوصله دیده من گرد برآورد
از بس ز تماشای تو بالید نگاهم ۲

بر مرکز خال تو مرا تا نظر افتاد
در دایره چشم نگنجید نگاهم ۳

شد دیده بیدار مرا خواب پریشان
از بس به خود از شرم تو لرزید نگاهم ۴

مشقی که ز نظاره روی تو رساندم
مشکل که شود خیره ز خورشیدنگاهم ۵

از شرم برون آی که از شرم عذارت
شد آب و چو اشک از مژه غلطید نگاهم ۶

چون موی زیادست گران در نظر من
تا دور ز رخسار تو گردید نگاهم ۷

چون دیدن رخسار لطیف تو محال است
از دیده برآید به چه امید نگاهم؟ ۸

صائب پی نظاره شوم گر همه تن چشم
از دل نبرد حسرت جاوید نگاهم ۹