هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر تلاش و جستجوی انسان برای یافتن معنا و لذت در زندگی است. شاعر از استعارههایی مانند غنچه، مور، بیابان جنون، و صحرای شکر استفاده کرده تا احساسات عمیق و تجربیات انسانی را به تصویر بکشد. در نهایت، شعر به اهمیت قناعت و یافتن آرامش درونی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۵۹۲۱ - کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم
کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۱
آخر ز بیابان جنون سر بدر آورد
هر چند عنان دل پرشور گرفتیم ۲
بردیم ز خط راه به آن کان ملاحت
این چاشنی از نشتر زنبور گرفتیم ۳
از ناله شبگیر رسیدیم به منزل
ما دزد خود آخر شب دیجور گرفتیم ۴
رفتیم به صحرای شکر خیز قناعت
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۵
صائب ز گریبان قلم سر بدر آورد
هر چند که خود را ز سخن دور گرفتیم ۶
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۱
آخر ز بیابان جنون سر بدر آورد
هر چند عنان دل پرشور گرفتیم ۲
بردیم ز خط راه به آن کان ملاحت
این چاشنی از نشتر زنبور گرفتیم ۳
از ناله شبگیر رسیدیم به منزل
ما دزد خود آخر شب دیجور گرفتیم ۴
رفتیم به صحرای شکر خیز قناعت
صد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم ۵
صائب ز گریبان قلم سر بدر آورد
هر چند که خود را ز سخن دور گرفتیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۲۰ - ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم
گوهر بعدی:غزل ۵۹۲۲ - از صبر عنان دل خود کام گرفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.