غزل ۵۹۷۷ - ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان
این نشان از بی نشان دارد روان عاشقان ۱

در حقیقت دنیی و عقبی دو منزل بیش نیست
این دو منزل را یکی سازد روان عاشقان ۲

دامن ریگ روان را خار نتواند گرفت
دست رهزن کوته است از کاروان عاشقان ۳

شکوه از شور قیامت محض کافر نعمتی است
بود در کار این نمکدان بهر خوان عاشقان ۴

نیست خورشید این که می بینی بر این چرخ بلند
مانده بر جا آتشی از کاروان عاشقان ۵

زیر پر چون صبح گیرد بیضه خورشید را
چون گشاید بال همت مرغ جان عاشقان ۶

از صراط المستقیم عقل بیرون رفته اند
زه نمی گیرد به خود، زورین کمان عاشقان ۷

هست در دل حسرت اکسیر اگر صائب ترا
مگذر از خاک مراد آستان عاشقان ۸

چون نیابد نور فیض از روح پاک مولوی؟
شمس تبریزست صائب در میان عاشقان ۹