غزل ۵۹۹۴ - از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختن

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختن
همچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن ۱

تا چو سوزن رشته پیوند مریم نگسلی
از زمین بر آسمان نتوان چو عیسی تاختن ۲

چون توانی همعنان شد با سبکروحان، که تو
مانده کردی مرکب تن را ز بی جا تاختن ۳

دارد آتش زیر پای خویشتن موج سراب
از سبک مغزی بود دنبال دنیا تاختن ۴

گوی سبقت هر که از میدان برد مردست مرد
سهل باشد در بیابان اسب تنها تاختن ۵

بر سبک مغزی غبار انفعال افزودن است
اسب چوبین با براق عرش پیما ساختن ۶

داغ دارد جرأت پروانه صائب شیر را
از که می آید به آتش بی محابا تاختن؟ ۷