غزل ۶۰۰۷ - پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتن

پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتن
نیست ممکن موج از آب روان برداشتن ۱

چون صدف من هم ز گوهر دامنی می داشتم
می توانستم اگر دست از دهان برداشتن ۲

خانه خالی پر و بالی است بهر سالکان
تیر را آسان بود دل از کمان برداشتن ۳

هر که از دل بار بردارد، گران بر دوش نیست
از سبوی می گرانی می توان برداشتن ۴

نیست در دریای شورانگیز عالم موج را
هیچ تدبیری به از دست از عنان برداشت ۵

از خدا تا کی به دنیای دنی قانع شدن؟
چند از خوان سلیمان استخوان برداشتن؟ ۶

برنمی گردد به ابر از گوهر شهوار آب
نیست ممکن دل ز لعل دلستان برداشتن ۷

پسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
نیست حاجت پرده از کار جهان برداشتن ۸

خوشتر از صد باغ و بستان است کنج عافیت
با قفس سهل است دل از گلستان برداشتن ۹

می توان برداشت دل صائب به آسانی ز جان
لیک دشوارست دل از دوستان برداشتن ۱۰