هوش مصنوعی: شاعر در این متن از احساسات عمیق و بی‌قراری درونی خود سخن می‌گوید. او از شور و هیجان درونی، غم و اندوه، و ناامیدی از زندگی می‌نویسد. همچنین، به مفاهیمی مانند مرگ، عمر کوتاه، و ارزش گوهر وجودی خود اشاره می‌کند. این اشعار پر از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های عمیق است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی مضامین مانند مرگ و ناامیدی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر سنگین باشد.

غزل ۶۰۹۲ - آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من
نیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من ۱

شورشی دارم که می پاشم چو ابر از یکدگر
کوه قاف آید اگر پیش ره سیلاب من ۲

شوربختی بین که ریزد بحر با چندین گهر
خار و خس در کاسه دریوزه گرداب من ۳

می برد بر حال قارون رشک در زیر زمین
در ته گرد کسادی گوهر شاداب من ۴

چند بتوان آبروی گریه پیش صبح ریخت؟
تا به کی صرف زمین شور گردد آب من؟ ۵

از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
زین صدای آب سنگین تر شد آخر خواب من ۶

مرگ نتواند مرا از بی قراری بازداشت
می شود صائب ز کشتن زنده تر سیماب من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۰۹۱ - چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۹۳ - شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.