غزل ۶۱۵۵ - ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون
گوهر ما سفته از گنجینه می آید برون ۱

ناز او با من بود از دیده حیران که حسن
سر گران از خانه آیینه می آید برون ۲

کنج عزلت را غنیمت دان که می ریزد ز هم
مشک تا از خرقه پشمینه می آید برون ۳

در نمی گیرد فسون در مار چون شد اژدها
مشکل از دل کینه دیرینه می آید برون ۴

صائب از دل می رود بیرون خیال خط او
ریشه جوهر گر از آیینه می آید برون ۵