غزل ۶۱۶۷ - گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین
گلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین ۱

ای که می گویی چرا بی دین و دل گردیده ای
چشم های کافر آن نامسلمان را ببین ۲

میوه فردوس را تاب نگاه گرم نیست
از نظر پوشیده آن سیب زنخدان را ببین ۳

سرسری چون آب ازین بستانسرا نتوان گذشت
پای در دامن کش آن سرو خرامان را ببین ۴

بی ثبات پا، گل از نظاره چیدن مشکل است
خار دیوار گلستان شو، گلستان را ببین ۵

پیش دست و تیغ او سر بر خط تسلیم نه
آنگه از زخم نمایان مد احسان را ببین ۶

ای که می گویی به گل خورشید را نتوان نهفت
روی گردآلود آن خورشید تابان را ببین ۷

عشق چون پاک از غرض گردد کمند الفت است
گرد مجنون جمع این وحشی غزالان را ببین ۸

خاکساری می دهد گردنکشان را خاکمال
گوی شو، سر پیش پا افکنده چوگان را ببین ۹

موشکافی بی حضور قلب صائب مشکل است
جمع کن خود را و آن زلف پریشان را ببین ۱۰