غزل ۶۱۶۶ - گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین
در رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین ۱

گر ندیدی بر لب کوثر هجوم تشنگان
گرد لعل آبدارش خط ریحان را ببین ۲

خستگان را در دل شبهاست افزون پیچ و تاب
در سواد زلف، دلهای پریشان را ببین ۳

در غبار تیره نتوان دید ماه عید را
گرد هستی برفشان ابروی جانان را ببین ۴

با خودی در تنگنای دیده موری اسیر
خیمه بیرون زن ز خود ملک سلیمان را ببین ۵

جلوه بی پرده می سوزد پر و بال نگاه
در ته ابر تنک خورشید تابان را ببین ۶

دست بردار از عنان اختیار خود چو موج
آنگه از دریای رحمت مد احسان را ببین ۷

خط باطل نیست در دیوان آن جان جهان
زیر هر موج سرابی آب حیوان را ببین ۸

باغ جنت مشت خاشاکی است از گلزار غیب
سر فرو بر در گریبان، باغ و بستان را ببین ۹

از رکاب عشق صائب دست همت بر مدار
زیر پای خود سر گردون گردان را ببین ۱۰