هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان ناتوانی و ضعف انسان در برابر قدرت و تقدیر می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند اختر، دود، فولاد، موج حوادث و غیره، شاعر احساسات عمیق انسانی را در مواجهه با مشکلات و محدودیت‌های زندگی بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

غزل ۶۲۶۵ - آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟
دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟ ۱

حسن فولاد بود گردن باریک اینجا
تیزی تیغ به جوهر چه تواند کردن؟ ۲

دل روشن چه غم از موج حوادث دارد؟
شورش بحر به گوهر چه تواند کردن؟ ۳

غفلت از دایره بی خبران بیرون است
خواب با دیده ساغر چه تواند کردن؟ ۴

کرد مغلوب، هوا عمر سبکسیر مرا
شمع با سیلی صرصر چه تواند کردن؟ ۵

بی قراران تو از کون و مکان بیرونند
گرد با مرغ سبک (پر) چه تواند کردن؟ ۶

رگ ابری چه قدر آب ز دریا گیرد؟
آستین با مژه تر چه تواند کردن؟ ۷

ناتوانان چه غم از موج حوادث دارند؟
بوریا با تن لاغر چه تواند کردن؟ ۸

دل خوبان به سخن نرم نگردد صائب
مور با سد سکندر چه تواند کردن؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲۶۴ - باده با حوصله ما چه تواند کردن؟
گوهر بعدی:غزل ۶۲۶۶ - با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.