هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان ناتوانی در برابر قدرت‌های بزرگتر و سرنوشت می‌پردازد. شاعر از مثال‌های مختلفی مانند دانه سوخته، شورش دریا، و سیل برای نشان دادن بی‌قدرتی انسان در برابر نیروهای طبیعی و الهی استفاده می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق، عقل، و ظلم نیز اشاره شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و انتقادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۲۶۶ - با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟
دانه سوخته در گل چه تواند کردن؟ ۱

خاکساری و تحمل زره داودی است
شورش بحر به ساحل چه تواند کردن؟ ۲

راه خوابیده به فریاد نگردد بیدار
پند با عاشق بیدل چه تواند کردن؟ ۳

سیل از کشور ویرانه تهیدست رود
باده با مردم عاقل چه تواند کردن؟ ۴

سخت رو از دم شمشیر نگرداند روی
سخن سرد به سایل چه تواند کردن؟ ۵

ایمن است از خطر پرده دران پرده غیب
خار با آبله دل چه تواند کردن؟ ۶

هر سر خاری اگر نشتر الماس شود
با گرانجانی کاهل چه تواند کردن؟ ۷

آب شمشیر فزون می شود از دیده نرم
نگه عجز به قاتل چه تواند کردن؟ ۸

شرم اگر پرده مستوری لیلی نشود
پرده نازک محمل چه تواند کردن؟ ۹

در پی حاصل اگر دیده موران نبود
آفت برق به حاصل چه تواند کردن؟ ۱۰

چرخ را از حرکت لنگر تمکین تو داشت
با تو ظالم کشش دل چه تواند کردن؟ ۱۱

مانع شورش دریا نشود صائب موج
با جنون قید سلاسل چه تواند کردن؟ ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲۶۵ - آه با دیده اختر چه تواند کردن؟
گوهر بعدی:غزل ۶۲۶۷ - آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.