غزل ۶۳۰۵ - هلال سیل فنایند خانه پردازان

هلال سیل فنایند خانه پردازان
به آب و گل نکنند التفات خودسازان ۱

صبور باش به ناسازگاری ایام
که خار پیرهن عالمند ناسازان ۲

درین نشیمن خاکی به چشم بسته بساز
که وقت صید گشایند چشم شهبازان ۳

مشو چو طرف کلاه از شکست خود غافل
که هست خودشکنی زینت سرافرازان ۴

نمی توان گهر از عقد سر به مهر ربود
شمرده گوی سخن در حضور غمازان ۵

بلند و پست جهان قابل عداوت نیست
ز امتیاز مدر پرده هم آوازان ۶

چنان که پای چراغ از چراغ شد تاریک
دلم سیاه شد از صحبت سرافرازان ۷

در آن ریاض که صائب سخن طراز شود
زنند مهر به لب جمله نغمه پردازان ۸