هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر استفاده از می و نشاط برای فرار از غم و اندوه است. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند چیدن گل از مهتاب و زنده کردن چراغ عیش با می، به دنبال یافتن آرامش و شادی در دنیای پر از رنج است. همچنین، او به اهمیت دوستی و همراهی در زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف می ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۶۳۲۵ - ز سینه غم به می ناب می توان چیدن
ز سینه غم به می ناب می توان چیدن
گل نشاط ازین آب می توان چیدن ۱
(چراغ عیش به می زنده می توان کردن
گل از شکوفه مهتاب می توان چیدن) ۲
به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقی
هزار لاله سیراب می توان چیدن ۳
فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهد
به روی آینه سیماب می توان چیدن ۴
درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاق
چه گل ز صحبت احباب می توان چیدن؟ ۵
گل نشاط ازین آب می توان چیدن ۱
(چراغ عیش به می زنده می توان کردن
گل از شکوفه مهتاب می توان چیدن) ۲
به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقی
هزار لاله سیراب می توان چیدن ۳
فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهد
به روی آینه سیماب می توان چیدن ۴
درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاق
چه گل ز صحبت احباب می توان چیدن؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳۲۴ - خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
گوهر بعدی:غزل ۶۳۲۶ - مباش درصدد بی شمار خندیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.