هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر غم و اندوه شاعر از بار سنگین خاطرات و افکارش است. او با استفاده از تصاویر طبیعی مانند برگ درخت، تیر شهاب، باغ سیراب و سرو بیثمر، بار خاطر خود را به تصویر میکشد. شاعر همچنین به صبر و قرار خاطر خود اشاره میکند و در نهایت، با وجود تنگدستی و بیحاصلی، به وضعیت خود رضایت میدهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، بیان غم و اندوه و بار خاطر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۶۳۴۵ - صبا برون نرود از غبار خاطر من
صبا برون نرود از غبار خاطر من
فزون ز برگ درخت است بار خاطر من ۱
در آسمان بنشیند به خاک، تیر شهاب
چنین بلند شود گر غبار خاطر من ۲
ز تازه رویی من باغ اگر چه سیراب است
ز بار سرو فزون است بار خاطر من ۳
عرق به چهره صافت، که چشم بد مرساد!
نمونه ای است ز صبر و قرار خاطر من ۴
سحاب گرد یتیمی ز روی گوهر شست
همان غبار بود پرده دار خاطر من ۵
عیار خاطر صافم اگر نمی دانی
بگیر از آینه خود عیار خاطر من ۶
به تنگدستی و بی حاصلی خوشم صائب
چو سرو بی ثمری نیست بار خاطر من ۷
فزون ز برگ درخت است بار خاطر من ۱
در آسمان بنشیند به خاک، تیر شهاب
چنین بلند شود گر غبار خاطر من ۲
ز تازه رویی من باغ اگر چه سیراب است
ز بار سرو فزون است بار خاطر من ۳
عرق به چهره صافت، که چشم بد مرساد!
نمونه ای است ز صبر و قرار خاطر من ۴
سحاب گرد یتیمی ز روی گوهر شست
همان غبار بود پرده دار خاطر من ۵
عیار خاطر صافم اگر نمی دانی
بگیر از آینه خود عیار خاطر من ۶
به تنگدستی و بی حاصلی خوشم صائب
چو سرو بی ثمری نیست بار خاطر من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳۴۴ - هوای جام صبوح و می شبانه مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۳۴۶ - زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
